در دومين روز از ارديبهشت سال 1315 در شهر كويري يزد ديده به جهان گشود. ديپلم رياضي‌اش را سال 1335 از دبيرستان ايرانشهر يزد گرفت. در همان سال با قبولي در رشته الكترومكانيك به دانشكده فني دانشگاه تهران راه يافت؛ اما پس از گذشت چند ماه از ادامه تحصيل در اين رشته منصرف شد. سال 1336 با قبولي در رشته رياضي دانشسراي عالي (دانشگاه تربيت معلم فعلي)‌ به آنجا رفت و سال 1339 با كسب رتبه اول موفق به اخذ درجه كارشناسي شد. وي سال 1340 با گرفتن بورسيه تحصيلي از وزارت فرهنگ وقت براي ادامه تحصيل به آمريكا رفت. درجه كارشناسي ارشد رياضي را سال 1342 از دانشگاه ايالتي ميشيگان گرفت و به عنوان عضو در 2 جامعه متشكل از دانشجويان نخبه رياضي انتخاب شد. دكتر بهزاد پس از اخذ درجه دكتري رياضي در سال 1344 يك سال در دانشگاه ايالتي وين با سمت استاديار به تدريس و تحقيق پرداخت. سال 1345 به ايران بازگشت و به دانشگاه شيراز رفت. در همان سال نخستين دوره كارشناسي ارشد رياضي در ايران تشكيل شد. وي سال 1346 به مقام دانشياري ارتقا يافت و سال 1347 به آمريكا رفت و ضمن تدريس و تحقيق كتاب Introduction to Theory of Graphs را با همكاري يك استاد آمريكايي تاليف كرد. وي سال 1348 بار ديگر عزم وطن كرد و به عنوان دانشيار يك سال در دانشگاه شيراز و يك سال در دانشگاه شهيد بهشتي به كار مشغول شد. سپس براي تدريس، تحقيق و سرپرستي دانشكده رياضي به دانشگاه صنعتي شريف منتقل شد و دوره كارشناسي ارشد رياضي آن دانشگاه را تاسيس كرد. او پس از 2 سال فعاليت در اولين روز مهر سال 1352 به عنوان نخستين عضو هيات علمي دانشگاه صنعتي شريف به مقام استاد تمامي ارتقا يافت. وي همچنين سال 1350 با همكاري ساير اعضاي هيات موسس، انجمن رياضي ايران را بنيان نهاد و به مدت 4 سال به عنوان منشي (رئيس)‌ اين انجمن، فعاليت‌هاي متعدد و ماندگاري را پايه‌گذاري كرد. سال 1353 با استفاده از مرخصي مطالعاتي به عنوان بورسيه ارشد فولبرايت به آمريكا رفت و با پشتيباني مالي فرهنگستان ملي علوم آمريكا به تحقيقات خود ادامه داد. سال 1354 به ايران بازگشت و پس از يك سال خدمت مجدد در دانشگاه صنعتي شريف به دانشگاهي منتقل شد كه دانشگاه مازندران امروزي براساس آن شكل گرفته است. در اين دانشگاه تازه‌ تاسيس به عنوان قائم‌مقام (معاون آموزشي، پژوهشي و دانشجويي)‌ ضمن همكاري با دانشگاه‌هاروارد آمريكا در زمينه‌هاي فيزيك، شيمي، رياضي و مردم‌شناسي دوره‌هاي دكتري ايجاد كرد. به اين ترتيب سال 1356 براي نخستين بار در ايران عده‌اي دانشجو براي تحصيل در دوره‌هاي دكتري اين 4 رشته پذيرفته شدند. دكتر بهزاد سال 1355 به عنوان اولين رئيس بخش علوم پايه شوراي پژوهش‌هاي علمي كشور انتخاب شد و براي اشاعه پژوهش در شاخه‌هاي علوم پايه برنامه‌ريزي كرد. در همين سال به عنوان يكي از 16 عضو هيات موسس فرهنگستان علوم ايران برگزيده شد و با راي متفق اعضا، مسووليت دبيركلي اين فرهنگستان را به عهده گرفت. كتاب Graphs and Digraphs تاليف دكتر بهزاد و 2 استاد آمريكايي در سال 1357 چاپ و منتشر شد. وي از اول فروردين سال 1361 به افتخار بازنشستگي نائل شد و‌ در 75 سالگي همچنان چابك به توليد رياضيات و اشاعه آن مشغول است. ساير افتخارات و جوايز علمي استاد‌* ـ استاد نمونه دانشگاه شهيد بهشتي در سال 1376 ـ برگزيده انجمن رياضي ايران در سال‌هاي 1373، 1382 و 1384 ـ استاد برگزيده سومين دوره چهره‌هاي ماندگار در رشته رياضي ‌‌ـ ‌عضو وابسته فرهنگستان علوم جمهوری اسلامی‌ ایران 1388‌‌ـ‌1383 ‌‌ـ‌ عضو پیوسته فرهنگستان علوم جمهوری اسلامی‌ ایران از 1388 ‌‌ـ ‌عضو افتخاری انیستیتو تركیبات وكاربردها ‌‌ـ ‌عضو سابق هیات تحریریه ژورنال گراف تئوری چاپ آمریكا ‌‌ـ‌ دارنده عدد اردیشی یك ‌‌ـ‌ عضو هیات موسس انجمن ترویج علم ایران ‌‌ـ‌ عضو هیات موسس بنیاد پیشبرد علم وفناوری در ایران ‌‌ـ‌ عضویت در چند انجمن علمی‌داخلی و خارجی دیگر ‌‌ـ‌ واضع گراف‌های كلی و انگاره عدد رنگی كلی كه قدمتی نزدیك به نیم قرن دارد و به عنوان یكی از مسائل باز وكلاسیك ریاضیات مطرح است. ‌‌ـ‌ برنده جایزه كتاب سال جمهوری اسلامی‌ ایران * برگرفته از خبرنامه فرهنگستان علوم جمهوری اسلامی‌ ایران، زمستان 1388